Met een overtuigende 91-71 overwinning heeft EiffelTowers revanche genomen voor het verlies in wedstrijd 1. Geconcentreerd en tot op het bot gemotiveerd speelde de thuisclub een zeer goede wedstrijd. Veertig minuten lang gingen we aan de leiding en het verschil werd in de tweede helft zelfs opgevoerd tot 26 punten. We kwamen in feite nooit in de problemen. Na afloop werd er geen MVP aangewezen, deze prijs ging collectief naar het team. 

In de beginfase zet Dean opnieuw de toon,3-0. Daarna Darrell 6-3 en Dean opnieuw 9-3. Het (te) harde spel van de gasten brengt ze al snel in foutenlast waardoor we zes maal van de vrije worplijn mogen aanleggen. Einde eerste kwart 24-13 als resultaat van een goede defence. Het tweede kwart gaat het gelijk op, alleen lopen wij nu snel tegen onze fouten aan, na 3.40 al 4 p’s. Bij 35-29 is het de onverzettelijke Brandon die de longen uit zijn lijf werkt en twee maal op rij de bal steelt en scoort, 38-29. Bij rust is het 43-31. 

Na de pauze gaan we in rap tempo door, een drietje van Darrell, scores van Kees en een drietje van Dean zetten ons op 55-35, even later Darrell met 5.25, 57-35. We hebben en houden het heft in handen. De gasten krijgen nooit meer de kans om dichtbij te komen en Randy kan zijn basis vijf veel rust geven. Hoogtepunt is een schier onmogelijke driepunter van Robert als we balbezit krijgen op de baseline. Hoe hij het deed is bijna niet te beschrijven, hij krijgt de bal om ruime afstand van de driepuntslijn met een verdediger bovenop hem. Met een enorme boog zeilt de bal in het netje, de sporthal staat op zijn kop!., 72-50, hij maakt ook de laatste score aan het einde van dit kwart, 74-50. 

In het laatste deel is de wedstrijd al gespeeld en wordt het nooit meer spannend, hoogtepunt was een dunk van Damone. Vlak voor tijd mag Yuri de soeverein spelende Dean vervangen. De scores zijn voor de statistieken, 82-62, 89-66 en einde 91-71. Een mooie overwinning die simpelweg een 1 tegen 1 betekent in the best of seven. Donderdag game 3 in Amsterdam.