EiffelTowers heeft met een 75-76 op Weert de halve finale van de play-offs bereikt. Dit gebeurde op een 'Houdini-achtige' manier. Het slot had veel weg van de opnamen voor de film 'The Great Escape', we kropen door het oog van de naald. Lange tijd leek de overwinning namelijk ver weg. EiffelTowers keek 39 minuten en 58 seconden tegen een achterstand aan maar kwam door twee benutte vrije worpen van uitblinker Taron Downey twee seconden voor tijd op voorsprong en won daarmee de wedstrijd.

In de door de Weerter speaker benoemde Upstairs Arena (welke superlatieven moeten we dan bedenken voor onze thuishal?) hebben we het traditioneel moeilijk in de play-offs. Al snel werd dan ook duidelijk dat de thuisploeg veel beter in de wedstrijd zat dan de Bosschenaren. In het eerste kwart grossierden we in fouten, 8 turnovers in 10 minuten. De aanval liep voor geen meter, het tempo was te laag en ook individueel konden onze mannen geen potten breken.

Ook in de het tweede kwart zette dit scenario zich voort, met als gevolg een achterstand van 16 punten na 15 minuten (29-13). Door een onsportieve fout van Klotz konden we 5 punten inlopen en was bij rust de schade teruggebracht tot 8 punten, 41-33. Opvallend was het rebound duel in ons nadeel, 25 tegen 16.

Na de pauze gaan we heel langzaam terrein terugwinnen waarbij Taron een hoofdrol opeist. Met 3.18 te gaan in het derde kwart tekent hij voor zijn eerste score, een drietje (54-51). Daarna scoort hij nog 8 punten op rij. Door twee driepunters van Ross komt de thuisploeg op 68-59. Taron, met 5 punten, zet ons dan op 2, 68-66. Larry tekent voor 68-68. Met 2.42 te gaan staat het opnieuw gelijk, 72-72. Als de Weertenaren 75-72 scoren met 2.15 te gaan lopen we opnieuw achter de feiten aan. Giles scoort 75-74 met minder dan een minuut op de klok. Die laatste minuut is bizar. De thuisploeg krijgt alle kans om weer weg te lopen. Een turnover van Upstairs en vier gemiste vrije worpen brengt ons veertien seconden voor tijd in balbezit bij 73-72. Uiteraard krijgt Taron de bal. Hij maakt een drive in de bucket als er een fout op hem gemaakt wordt met 2 seconden te gaan. Hij benut beide vrije worpen en stelde daarmee de overwinning veilig, 73-74.

Na afloop was het tranen van geluk bij Den Bosch en tranen van verdriet bij alles wat Weert was. Zo emotioneel kan sport nu eenmaal zijn. De scheidsrechters waren in de ogen van het thuispubliek de boosdoeners en moesten onder begeleiding naar de kleedkamers. De Bossche spelers werden getrakteerd op boegeroep toen ons legioen bedankt werd. Het was een overwinning die voor de poorten van de hel werd weggesleept. Het team van Beck speelde lange tijd niet goed maar toonde uiteindelijk wel veerkracht en vechtlust, ingrediënten die juist in de play-offs nodig zijn. Door deze overwinning is de geplande wedstrijd op Koninginnedag overbodig.

Zondag beginnen we thuis in de halve finale reeks tegen de Hanzevast-Capitals. Het gaat dan om de best of five. De tweede stap in de weg naar payback time. Het belooft opnieuw een opwindende reeks te worden.

Key-facts:
Downey 18 pts en 5 ast
Richardson: 14 pts, 9 rebs

Smith (Weert): 21 pts
Ross (Weert) 20 pts
Weert: 6 op 13 ft (46%)