De eerste ronde zit erop. Met een clean sweep over Weert kunnen we spreken van een lekker begin. Maar gemakkelijk? Nee, dat niet. De eerste wedstrijd gaf ons niet al teveel problemen, maar de uitwedstrijd in Weert werd een regelrechte kraker. Een van de meest bizarre wedstrijden die ik ooit heb meegemaakt. Na heel de wedstrijd tegen een (fikse) achterstand aan te hebben gekeken, wisten we pas in de allerlaatste seconden voor het eerst een voorsprong op het bord te zetten. Welkom in de play-offs: Where amazing happens.

Hoe komt het nou dat dit soort dingen juist in de play-offs gebeuren? Wat maakt die wedstrijden nou zo speciaal? Antwoord: de druk.

Het is de druk van het niet mogen verliezen. Hier werk je met het team het hele jaar naartoe en die ene bal kan het verschil maken tussen doorgaan of op vakantie gaan. Een driepunter is dus niet zomaar meer een driepunter. En een vrije worp is dus niet zomaar meer een vrije worp. Afgelopen zaterdag was goed te zien wat die spanning met een speler kan doen. Weert speelde een superpot, maar miste op het eind van de wedstrijd wel vier vrije worpen. Aan de andere kant schiet TD met nog 2 seconden te gaan ons ‘gewoon’ de volgende ronde in. That’s what separates the men from the boys!

Na de wedstrijd hoorde ik veel mensen zeggen dat zo’n wedstrijd geen goed teken was voor de rest van het seizoen. Daar ben ik het niet mee eens. Ik geef toe dat deze narrow escape absoluut niet in het game plan stond, maar achteraf ben ik er toch wel blij mee. Natuurlijk is het voor je bloeddruk een stuk beter om een wedstrijd met een puntje of 20 te winnen. Maar voor het vertrouwen van de ploeg is zo’n nagelbijter van onschatbare waarde. We gaan dit jaar zeker nog vaker in een vergelijkbare situatie terecht komen en de wetenschap dat we ook deze wedstrijden uit het vuur kunnen slepen geeft ons juist een enorme confidence boost.

Nu de halve finale tegen Groningen. Een dream match up wat mij betreft. Denk maar eens even terug aan de finale van 2006. Misschien wel de mooiste serie die ik ooit gespeeld heb. Elke wedstrijd een volle hal met uitzinnige fans van beide ploegen. Een echte play-off sfeer. Dat is als speler het allermooiste om mee te maken. En terwijl ik dit schrijf begin ik er steeds meer van te balen dat ik geblesseerd ben..

Voorspelling? Moeilijk te zeggen. Het onderling resultaat dit seizoen is op doelsaldo licht in het voordeel van de noorderlingen. Maar de enige wedstrijd die er echt toe deed (kwartfinale beker) wonnen wij. In Groningen nog wel.

Eén ding weet ik zeker: dit wordt een serie waar de vonken vanaf gaan spatten! Den Bosch of Groningen? Where will amazing happen this year?